W fotografii najważniejszy jest człowiek i jego emocje. Ten ekscytujący tandem zawsze stanowił dla mnie niezwykłe wyzwanie, a możliwość uchwycenia go na karcie pamięci aparatu przynosi ogromną satysfakcję.
Moje zawodowe doświadczenie z fotografią ma swój początek w latach 90-tych, gdy dominowała jeszcze fotografia analogowa. Wykonywałem wówczas zlecenia dla osób fizycznych, takie jak śluby, komunie, również fotografie studyjną, ale realizowałem także zlecenia pozyskane od klienta biznesowego, głównie były to fotorelacje z eventów.
Koniec lat 90-tych przyniósł konieczność podjęcia decyzji o zmianie mojej ścieżki zawodowej. Zająłem się teleinformatyką, fotografia pozostała moją pasją, a co najważniejsze, sposobem patrzenia na to, co wokół mnie się działo. To pozwoliło zbudować solidny fundament, na którym od pięciu lat, realizując zlecenia fotograficzne i tym razem również filmowe, tworzę na nowo swój fotograficzno-filmowy wizerunek. Nie zamykam się na rodzaj fotografii, ale cały czas to człowiek ze swoimi emocjami jest tym, co mnie w fotografii pociąga najbardziej.
Lubię fotografować muzyków w studiu, ale i na koncertach, czyli tam, gdzie te najbardziej fotogeniczne emocje są na wyciągnięcie ręki. Lubię fotografię portretową, poprzez którą można opowiedzieć ciekawe historie, ale lubię również fotografię okolicznościową, w której nie kreuję rzeczywistości, tylko ją zapisuję, ale tak, jak ja ją widzę.